Ga direct naar de hoofdinhoud
Circusenmagic.com
Home
Ben Berdini, de man die een paard optilde
Eerdere delen
Serie Back to the circus 80ties
Kort nieuws
Dagboek van een goochelaar
Pikante weetjes prominenten
Columns
Recensies circus
Recensies theater
Interviews
Markus van Duivenvoorden
Frits Lambrechts
Bekenden van toen tot thans
Uitgaanstip van de dag
Contact
Advertenties artiesten
Voorwaarden gratis advertenties
Poste restante
Over de maker van de site
Decordoek shop
4 mtr breed
3 mtr breed
2.5 mtr breed
2 mtr breed
1.5 mtr breed
1 mtr breed
Intervieuw Alfons Borm met zanger, acteur en cabaretier Frits Lambrechts
Frits, ik ben al mijn leven lang een enorme fan van jou en zag je in vele theaterproducties.
Toch was dat best vaak voor slecht gevulde zalen. Hoe kan dat?
Wij hebben elkaar leren kennen omdat we beide bij het management van Bianca Verbrugge zaten. Jij met de Pipo de clown show en ik liet al mijn zaken door haar doen.
Zij bemiddelde tussen mij en de theaterproducenten maar ik koos steeds voor wat ik zelf spannend en aantrekkelijk vond.
Dat waren niet altijd de grote publiekstrekkers maar meer voorstellingen met een bepaalde inhoud.
Publiek is daar huiverig voor en kiest vaak voor populaire shows.
Ik heb ook in volle zalen producties gestaan maar had meer voldoening bij diepgaandere voorstellingen.
Wat waren je mooiste seizoenen in het theater
Dat is een moeijke vraag. Ik had er zoveel en naast mijn eigen cabaret programma's in vooral de jaren zeventig was dat denk ik toch wel de musical Heijermans die ik sanen schreef met Arthur Japin.
Over het leven van de schrijver Herman Heijermans.
Maar er was ook een fantastisch jaar met Jenny Arean met Tip Top.
Die muzikale voorstelling ging over het vooroorlogse tip top theater waar veel Joodse mensen kwamen.
Die voorstelling is misschien wel het mooist gemaakte theaterprogramma ooit.
Maar er waren er zoveel meer.
Met Cilly Dartell en Hans van der Woude in My Generation.
Wat een mooie voorstelling ook.
Je was vroeger best omstreden door je communistische inslag en linkse signatuur en liep mooie rollen mis in televisie series omdat omroepen het niet aandurfde met jou.
Toen interesseerde mij dat niet maar achteraf wel jammer natuurlijk.
Je moet het zien in de tijdsgeest van toen.
Links en rechts bestaat eigenlijk niet meer en mensen met een uitgesproken mening worden schaars.
Het ontbreekt aan lef en vind het cabaret van nu te oppervlakkig waarbij het meer gaat om schelden en seks dan om de inhoud.
Ik heb geen spijt want mijn hart lag in het theater en niet bij televisie.
Maar je bent rijk geworden van de Gamna reclame.
Ik stond een keer met mijn Mercedes naast het stoplicht naast jou en jij reed in een Fiat pandaatje. Kon er niet meer van af
Destijds werden de televisie reclames niet zo goed betaald als nu hoor.
Maar een mooi jaarsalaris hield ik er ieder jaar aan over.
Daardoor kon ik in het theater dingen doen die minder goed betaalde.
Ik zat in de musical over het leven van Grace Kelly en die ging failliet.
Geen dubbeltje ontvangen en ik ben toch eigen ondernemer.
De musical Heijermans werd gedaan door Nooys Volkstheater en stond op het punt failliet te gaan.
De enige mogelijkheid om het seizoen af te maken was dat alle medewerkers akkoord moesten gaan met betaling van tien gulden per avond.
Iedereen deed dat omdat theater maken vaak niet alleen om geld gaat.
Door commerciële dingen te doen kon ik ook dingen doen die geld kosten.
Ik heb overigens nooit gegeven om uiterlijk vertoon luxe of geld.
Je werd natuurlijk wel direct afgemaakt door linkse groepjes. Iets waar Gerard Cox ook mee werd geconfronteerd nadat hij het liedje over die mooie zomer maakte.
Ja, zo gaat dat.
Kijk links zijn is menselijk, links blijven is dom.
Maar nog steeds brand er iets in mij maar nogmaals het zijn andere tijden.
Tijd van verzet is voorbij en toch heb ik hoop.
Je ziet dat mensen weer actiever worden maar eerst moet de hel losbarsten.
Dan pas komen ze in actie.
Je bent bijna negentig en hebt tot je tachtigste actief gewerkt.
Heb je nog plannen.
Nee Jongen met de stem wil het niet meer. De hersens zijn nog prima hoor maar het is wel mooi geweest.
Een jaar of vijftien geleden nam je jou laatste cd op en daar merkte ik natuurlijk dat die stem minder werd.
Mij maakte het niet uit want eens een fan altijd een fan.
Ik vond het zelfs mooi.
Maar tot je zestigste werd er wel gezegd dat je de beste blueszanger van Nederland was.
Zingen vond ik altijd één van de leukste dingen.
Ik heb in de jaren zeventig twee LP's gemaakt.
De geur van je huid en een plaat met liedjes van Jules de Corte.
Uiteraard stond ik ook op veel platen van theatershows. Zingen was mijn lust en mijn leven. Nee ik lieg.
Schrijven van teksten en piano spelen net zozeer.
Ik hoorde natuurlijk best vaak dat mijn stem markant was.
Vandaar ook mijn rollen als stemacteur in tekenfilms.
Ik plaats jou in het rijtje Robert Long, Jenny Arean, Adele Bloemendaal, Jasperina de Jong, Rob van de Meeberg etc.
Allemaal groten in het vak.
Vind jij datzelf ook?
Haaha. Nou ik zal je zeggen, ik ben begonnen bij Wim Kan en stond elke avond in de coulissen te kijken naar zijn vakmanschap.
Ikzelf heb dat niveau denk ik nooit kunnen halen maar ben een uiterst tevreden mens.Ik ben dankbaar voor wat ik heb mogen doen.
Ik denk dat een artiest altijd anderen vind die hij beter vind.