Poste restante

Brieven geschreven door Alfons Borm maar nooit verzonden

Brief aan Joop Koekkoek

Beste Joop,
Als eerste wil ik heel erg bedanken voor het vele werk wat ik kreeg toebedeeld van jou.
Je bent allang dood maar we konden met elkaar.
Jij was ongetwijfeld de meest markante man onder de grote theater- en organisatiebureaus.
En ik hou van markant, aan gewone mensen heb ik een broertje dood.
Daar kan je niet mee lachen en die hebben niets te zeggen waar mijn oren voor open staan.
Die hebben het alleen over de groenten in hun tuin en over de vaatwasser die aan vernieuwing toe is.
Wat had jij een prachtige zware stem en ik kon deze goed imiteren dus als ik bij jou op kantoor was en ze vroegen naar Joop nam ik de telefoon soms aan.
Mensen hadden niet door dat jij het niet was.
Ik handelde gewoon de klachten over Alfons Borm zelf af.
Geintje, want over mij waren er natuurlijk nooit klachten.
Onze eerste kennismaking vergeet ik nooit.
Ik kwam als jochie van twintig op jouw kantoor om mijn kindershow aan te prijzen.
Jij zei dat je dat met Will Wight deed.
Niet omdat die nou zo geweldig was maar omdat jullie samen op de kleuterschool hadden gezeten.
En toen kwam ik je tegen op een beurs in de RAI. Ik had inmiddels een aardig verhuurbedrijf.
Ik vroeg waarom je nooit met mijn attracties werkte waarop jij zei dat je dat met Lelyveld deed.
Maar...zei je, mocht ik ooit ruzie met ze krijgen kom ik bij jou.
Een paar jaar later belde je en zei je dat je ruzie had met ze.
Haha.
We hebben daarna misschien wel duizend klussen voor je gedaan.
Heerlijk dit soort dingen.
Heb zelf in mijn leven ook vastgehouden aan persoonlijke dingen .

Groet van een bewonderaar

Brief aan Toni Boltini

Geachte heer Boltini

Ik heb u nooit gesproken maar wil mijn respect betuigen voor de manier waarop u uw bedrijf bestuurde
Ik heb me werkelijk rot gelachen om de dingen die ik over u heb gehoord.
Uw oude Mercedes met open achterbak vol briefgeld.
U haalde de honderdjes er uit, uw vrouw de geeltjes en uw dochters mochten de joetjes hebben.
De keer dat de belastingdienst in uw kassa zat en u iedereen gratis naar binnen liet was een grandioze zet.
Toen de heren van de fiscus weg waren ging u collecteren.
Geweldig dit soort wat ik Boltini streken noem.
Neef Hans wilde u graag nadoen maar het was inmiddels een andere tijd en het ging niet meer zoals toen.
Ik heb slechts één keer in uw tent gezeten.
Dat was is in 1980 tijdens uw afscheidstournee.
Uw soort circus bestaat haast niet meer, misschien nog in verre landen of in het Oostblok.
Toch heeft u een erfenis achtergelaten die er toe doet.
Uw naam is haast vergeten bij het gewone publiek.
Het nu alleen de naam Renz die ze nog weten maar ook dat zal ooit vergeten zijn.
De foto's en verhalen is wat achterbleef.<

Vriendelijke groet
Alfons Borm

Brief aan Carlo Lanza

Beste Carlo,

Wat hebben wij een pret gehad met elkaar.
Maar dat kan ook haast niet anders want jij bent een toffe peer en ikzelf ben ook niet de meest saaie pier.
Ik kende je natuurlijk al vanaf Slagharen toen jij nog met Enrico werkte maar toen vond ik je dochter leuker.
We hebben elkaar pas echt leren kennen bij circus Aladdin en over die tijd gesproken; je werd bijna mijn schoonvader.
Het mocht uiteindelijk niet zo zijn maar jij bent altijd in mijn hart gebleven.
Niet omdat je nou zo'n goeie vent bent want je had tijdens je leven ook wel zo je perikelen.
Nee, gewoon omdat ik je mocht.
En mag, want gelukkig leef je nog ten tijde dat ik dit schrijf.
Je bent er zo één zoals mensen moeten zijn.
Als je voor iemand werkt doe je dat met heel je hart en ziel en ben je de betrouwbaarste kracht die je maar kan wensen.
Ben Berdini kan daar van spreken maar ook bijvoorbeeld Maurice Veldkamp waar je voor werkte.
Je hebt drie prachtige dochters op de wereld gezet waarvan Jola helaas overleden is.
Dat moet zeer doen en waarschijnlijk heb je dat verdriet zelf moeten verwerken.
Ik geloof niet dat je daar anderen mee bezwaarde.
Zo ben jij.
Je helpt mensen maar zelf geholpen worden vind je lastig.
Nou genoeg zo. Ik hou van jou.

Groet Alfons